திருவாசகம் – சிவபுராணம்: ஆன்மாவை உருகவைக்கும் பக்திப்பனுவல் (எளிய விளக்கம்)

தமிழ் இலக்கிய வானில் பக்திச் சுடராகப் பிரகாசிக்கும் திருவாசகம், சைவ சமயத்தின் மணிமகுடமாகப் போற்றப்படுகிறது. அடியார் பெருமக்களின் உள்ளத்தில் நீங்கா இடம் பிடித்த இத்திருநூலின் முதல் பகுதியே சிவபுராணம். மாணிக்கவாசகப் பெருமான் திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளிய சிவபெருமானின் திருவருளால் உருகிப் பாடிய இப்பதிகம், ஒவ்வொருவரின் ஆன்மாவையும் தட்டி எழுப்பி, இறைவனின் இணையற்ற கருணையை உணர்த்தும் ஒரு மகத்தான பக்திப் பனுவலாகும். எளிமையான சொற்களில் ஆழமான தத்துவங்களையும், அனுபவ உண்மைகளையும் உள்ளடக்கிய சிவபுராணம், காலத்தால் அழியாத ஒரு காவியமாகத் திகழ்கிறது.

சிவபுராணம்: ஒரு பக்திப் பயணம்

சிவபுராணம் வெறும் பாடல்களின் தொகுப்பு அல்ல; அது ஒரு ஆன்மாவின் பயணம். பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் உழலும் மனிதன், இறைவனின் திருவருளால் எவ்வாறு விடுதலை பெற முடியும் என்பதை இது படிப்படியாக விளக்குகிறது. ‘நமச்சிவாய வாழ்க’ என்ற மங்கல வாழ்த்துடன் தொடங்கும் இப்புராணம், சிவபெருமானின் அளப்பரிய பெருமைகளையும், அண்ட சராசரங்களின் இயக்கத்தையும், இறுதியாக மனிதன் அடைய வேண்டிய முக்தி நிலையையும் அழகாக எடுத்துரைக்கிறது.

நமச்சிவாய வாழ்க: தொடக்கமும் பொருளும்

சிவபுராணத்தின் முதல் அடியே, ‘நமச்சிவாய வாழ்க, நாதன் தாள் வாழ்க’ என்பதாகும். இது வெறும் வாழ்த்தல்ல, பஞ்சாட்சர மந்திரத்தின் பெருமையையும், சிவபெருமானின் பாதங்களே சரணம் என்பதையும் உணர்த்தும் ஒரு பிரகடனம். ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து, இறைவனின் திருவடிகளைப் பற்றிக்கொள்வதே பிறவிப் பிணியிலிருந்து விடுபட ஒரே வழி என்பதை இந்த முதல் அடி ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது. நாதன், அதாவது தலைவன், ஈசன், எமக்கெல்லாம் மூலப்பொருள். அவருடைய தாள், அதாவது திருவடிகள், என்றும் நிலைத்தவை, என்றும் அழியாதவை.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி

இந்த மகத்தான வரி, சிவபுராணத்தின் மையக் கருவாக விளங்குகிறது. இறைவனை வணங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றுவதும், அதைச் செயல்படுத்தும் சக்தியும் அவனுடைய அருளாலேயே சாத்தியமாகிறது. மனிதனின் முயற்சியோ, அறிவோ மட்டும் போதாது; இறைவனின் கருணையே முழுமுதற் காரணம். இந்த வரி, பணிவையும், சரணாகதியையும் வலியுறுத்துகிறது. தன்னுடைய ஆற்றலால் அல்ல, இறைவனின் அருளாலேயே அவன் தாளை வணங்குகிறோம் என்பதை உணரும்போது, அகங்காரம் நீங்கி, உண்மையான பக்தி மலர்கிறது.

அண்ட சராசரங்களின் அதிபதி

சிவபெருமான் வெறும் ஒரு கடவுள் அல்ல; அவர் அண்ட சராசரங்களை ஆக்கி, காத்து, அழித்து, மறைத்து, அருளும் ஐந்தொழில் நாயகன். சிவபுராணம் இத்தத்துவத்தை மிக அழகாக விவரிக்கிறது. பிரம்மா, விஷ்ணு போன்ற தேவர்களாலும் அறிய முடியாத பரம்பொருளாகவும், அதே சமயம் அடியார்க்கு எளியவனாகவும் சிவபெருமான் திகழ்கிறார்.

படைப்பு முதல் முக்தி வரை

சிவபுராணம், உலகப் படைப்பிலிருந்து தொடங்கி, உயிர்களின் தோற்றம், அவற்றின் பல்வேறு நிலைகள், மாயையின் பிடியில் சிக்குதல், வினைப்பயன்கள், பின்னர் குருவின் வருகை, ஞானோதயம், இறுதியாக முக்தி அடைதல் என ஆன்மாவின் முழுப் பயணத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. ‘புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகிப் பல்விருகமாகிப் பறவையாய் பாம்பாகி’ என உயிர்களின் பரிணாம வளர்ச்சியைப் பட்டியலிடும் மாணிக்கவாசகர், மனிதப் பிறவியின் அரிமையையும், அதன் நோக்கத்தையும் உணர்த்துகிறார்.

மாயையின் பிணிப்பு

உலகில் உள்ள அனைத்தும் மாயையே. இந்த மாயையின் பிடியில் சிக்கி, நிலையற்ற இன்பங்களைத் தேடி அலைவதே மனிதனின் இயல்பு. சிவபுராணம் இந்த மாயையின் தன்மையையும், அதிலிருந்து விடுபடும் வழியையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ‘மாயப் பிறப்பறுக்கும் மன்னன்’ என சிவபெருமானை மாணிக்கவாசகர் போற்றுவதன் மூலம், மாயையிலிருந்து விடுதலை அளிக்கும் வல்லமை அவனுக்கே உண்டு என்பதை உணர்த்துகிறார்.

குருவருளும் ஞானமார்க்கமும்

சிவபுராணத்தில் குருவின் பங்கு மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. சிவபெருமானே குருவாக வந்து மாணிக்கவாசகருக்கு உபதேசம் செய்தது, இந்த பதிகத்தின் பின்னணியில் உள்ள முக்கிய நிகழ்வு. ‘தெளிவு குருவின் திருமேனி காண்டல்’ என்ற கூற்றுக்கு ஏற்ப, குருவின் திருமேனியைக் காண்பது, அவருடைய உபதேசத்தைக் கேட்பது, அவருடைய திருவடிகளைப் பணிவது ஆகியவையே ஞானத்தை அடைய வழிகளாகும்.

அருள் பெற்ற அனுபவம்

மாணிக்கவாசகர், சிவபெருமானை குருவாகக் கண்டு, அவருடைய திருவடிகளைப் பற்றிக் கொண்ட அனுபவத்தை சிவபுராணத்தில் அற்புதமாகப் பதிவு செய்துள்ளார். ‘ஆரமுதா யென்னையாண்டுகொண்டருளி’ எனத் தொடங்கும் வரிகளில், இறைவன் தனக்கு அளித்த அருளையும், அதனால் தான் அடைந்த ஆனந்தத்தையும், மெய்சிலிர்க்கும் அனுபவத்தையும் விவரிக்கிறார். இது வெறும் புலன் கடந்த இன்பமல்ல; அழியாத, நித்தியமான ஆனந்தம்.

இறைவன் தன்னை ஆட்கொண்ட விதத்தை, ‘என்னைத் தன் அடிக்கீழ் வைத்து ஆட்கொண்டு’ என்றும், ‘தேனாய் அமுதமாய் திகழும்’ என்றும் மாணிக்கவாசகர் உருகிப் பாடுகிறார். இந்த வரிகள், இறைவனுக்கும் அடியார்க்கும் இடையிலான ஆழமான பக்திப் பிணைப்பை வெளிப்படுத்துகின்றன. இறைவனின் கருணை, ஒரு தாயின் அன்பைப் போல, ஒரு தந்தையின் பாதுகாப்பைப் போல, ஒரு நண்பனின் நம்பிக்கையைப் போல நம்மை அரவணைக்கிறது.

பக்தி நெறியின் சாரம்

சிவபுராணம், பக்தி நெறியின் சாரத்தை மிக எளிமையாக எடுத்துரைக்கிறது. இறைவனை மனமுருகிப் பாடுவது, அவனது நாமங்களை உச்சரிப்பது, அவனது பெருமைகளைப் போற்றுவது, அவனது திருவடிகளைச் சரணடைவது ஆகியவையே பக்தியின் அடிப்படைக் கூறுகள். இவை அனைத்தும் மனிதனைப் பிறவிப் பிணியிலிருந்து விடுவித்து, பரமானந்தப் பெருவாழ்வை அடையச் செய்யும்.

சரணாகதித் தத்துவம்

‘சரணாகதி’ என்பது சிவபுராணத்தின் இன்னொரு முக்கிய அம்சம். முழுமையாக இறைவனிடம் சரணடைவது, என்னுடையது என்று எதையும் கருதாமல், அனைத்தும் இறைவனுக்கே உரியது என்று உணர்வது. ‘என் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே’ என்ற திருமூலரின் வாக்கைப் போல, இறைவனின் திருத்தொண்டு செய்வதிலும், அவனது அருளைப் பெறுவதிலும் முழுமையாக நம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதே சரணாகதி. இந்த சரணாகதி உணர்வே மனிதனைப் பற்றுகளிலிருந்து விடுவித்து, அமைதியையும், ஆனந்தத்தையும் வழங்குகிறது.

உருகுதல்

மாணிக்கவாசகர் திருவாசகத்தை “உருகி உருகி”ப் பாடினார் என்பது வரலாறு. சிவபுராணத்தின் ஒவ்வொரு அடியிலும் இந்த உருக்கம் வெளிப்படுகிறது. இறைவனின் கருணையையும், தனது சிறுமையையும் உணர்ந்து, உள்ளம் உருகிப் பாடும்போது, அந்தப் பக்திப் பெருக்கின் ஆற்றல் கேட்பவர் மனதிலும் பாய்கிறது. இந்த உருக்கமே, பக்தியின் உச்சநிலை. இது வெறும் உணர்ச்சிப் பெருக்கல்ல; ஆழ்ந்த அன்பு, நன்றி, மற்றும் இறைவனுடன் ஒன்றிப்போகும் தாகம்.

வாழ்வியலோடு இணைந்த சிவபுராணம்

சிவபுராணம் வெறும் ஒரு சமய நூல் மட்டுமல்ல; அது வாழ்வியலோடு இணைந்த ஒரு தத்துவப் பொக்கிஷம். மனிதன் தனது வாழ்வில் சந்திக்கும் சவால்கள், ஆசைகள், பற்றுகள், பயங்கள் அனைத்திற்கும் விடையளிக்கும் ஆற்றல் சிவபுராணத்தில் உள்ளது. அகங்காரத்தை விட்டு, பணிவுடன் இறைவனைச் சரணடைவதன் மூலம், மன அமைதியையும், தெளிவையும் பெறலாம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

தினமும் சிவபுராணத்தை பாராயணம் செய்வது, அதன் பொருளை உணர்ந்து தியானிப்பது, மனதிற்கு அமைதியையும், ஆன்மாவிற்கு வலிமையையும் அளிக்கும். அது ஒரு மந்திரத்தைப் போல, நம்மைச் சுற்றியுள்ள எதிர்மறை எண்ணங்களை நீக்கி, நேர்மறை ஆற்றலை நிரப்புகிறது. இறைவனின் கருணையும், அருளும் நம்மை எப்பொழுதும் சூழ்ந்திருக்கும் என்ற நம்பிக்கையை இது விதைக்கிறது.

சிவபுராணம், மாணிக்கவாசகர் கண்ட சிவபெருமானின் திருக்காட்சியை, அவர் பெற்ற ஞான அனுபவத்தை, அவர் உற்ற ஆனந்தப் பெருக்கை, எளிய தமிழில் நமக்களித்த ஒரு அருட்கொடை. பிறவிப் பெருங்கடலை நீந்திக் கடக்கத் துணை புரியும் ஒரு கலங்கரை விளக்கம். இந்த அமுதப் பனுவலைப் போற்றிப் பாராயணம் செய்து, இறைவனின் திருவருளைப் பெற்று, பேரின்பப் பெருவாழ்வு வாழ்வோமாக. இது வெறும் பாடல்களின் தொகுப்பு அல்ல, அது ஒரு வாழ்வியல் வழிகாட்டி, நம்மை இறைவனுடன் இணைக்கும் ஒரு பாலம். சிவபுராணத்தின் ஒவ்வொரு வரியும், நம்முள் ஒரு புதிய ஒளியைப் பாய்ச்சி, நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தி, நித்தியானந்தப் பெருநிலையை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. இந்த தெய்வீகப் பனுவலை நாம் அனைவரும் போற்றிப் பாதுகாத்து, அதன் ஆழமான பொருளை உணர்ந்து வாழ்வோமாக.